Wat is lachgas eigenlijk?

De scheikundige naam

In de volksmond heet het lachgas, maar de scheikundige naam is distikstofmonoxide. Vroeger vooral bekend als narcosemiddel bij tandarts of ziekenhuis, en als drijfgas in slagroompatronen. Tegenwoordig wordt het ook veel gebruikt voor recreatief plezier — via patronen of via een lachgastank, met in beide gevallen hetzelfde gas (N₂O).

Hoe gebruikt u lachgas?

Vul een ballon met een slagroomspuit of lachgastank. Adem het gas uit de ballon in en blaas het rustig terug — net zoals bij een ademhalingsoefening, niet zoals bij een sigaret. Herhaal dit rustig tot u de roes voelt en haal dan de ballon weg. De roes duurt maximaal een paar minuten.

Effecten

• Korte roes van hooguit een paar minuten
• Lichten en geluiden worden heviger
• Een euforisch gevoel
• Mogelijke lachbuien
• Kans op hallucineren

Risico’s

Zoals met veel dingen geldt: gebruik met mate. Kortetermijnrisico’s zijn onder meer misselijkheid, duizeligheid, een verslechterd evenwicht en hoofdpijn. Omdat de roes kort duurt, houden de klachten meestal ook niet lang aan.